Psychochirurgie en elektroshocks, ook bekend onder de naam Elektro Convulsie Therapie (ECT), zijn “behandelingen” die regelmatig hun comeback proberen te maken. Vanaf het begin zijn deze procedures het onderwerp van een hardnekkig conflict tussen de psychiaters die erbij zweren en de slachtoffers en families wiens levens erdoor zijn verwoest.

Wie vertelt er de waarheid? Iedereen die een opname van een misselijk makende ECT behandeling of psychochirurgische ingreep heeft gezien weet het antwoord: deze ingrepen hebben alle kenmerken van lichamelijke martelingen die thuishoren in het arsenaal van een voormalig KGB ondervrager en niet bij een “medische” behandelaar. Er zijn echter maar weinig mensen die zo’n opname hebben gezien, laat staan zo’n ingreep in werkelijkheid hebben bijgewoond en dat zijn zeker niet de mensen die ze wettelijk moeten goedkeuren.

Psychiaters bedekken deze ingrepen met een façade van medische rechtmatigheid: de uitvoering in ziekenhuizen, assistenten in witte jassen, verdovingen, spierverslappers en fraai uitziende apparatuur. De effecten van elektroshocks zijn gruwelijk, maar de patiënten en hun families worden onvoldoende geïnformeerd over de mogelijke gevolgen. Sterker nog, als mensen bezwaren maken worden die van tafel geveegd.

Omdat het resulteert in langdurige en kostbare psychiatrische “nazorg”, is het zeer winstgevend voor psychiaters en ziekenhuizen en krijgt de psychiater lange tijd een goed inkomen. Dit wordt niet vermeld in de gesprekken waarbij de twijfelaars en argeloze mensen overtuigd moeten worden.

En, zoals Maria Garcia [pseudoniem] kan verklaren, deinzen psychiaters niet terug voor dwang of bangmakerij als alle andere methoden om “toestemming” te krijgen voor de behandeling zijn mislukt.

Maria, een Spaanse huisvrouw van middelbare leeftijd bezocht een psychiater omdat ze zich depressief voelde, waarop de psychiater erop stond dat ze psychiatrische medicijnen ging gebruiken. Nadat ze last had gekregen van oncontroleerbare bewegingen van haar lichaam, een direct gevolg van door de medicijnen veroorzaakte beschadigingen aan het centrale zenuwstelsel, stelde de psychiater ECT voor. Ze weigerde maar toen ze een tijd later in het ziekenhuis lag om af te kicken van de medicijnen, werd haar opnieuw ECT aangeraden. Ze bleef weigeren maar de psychiater zei tegen haar: “Je angst is gebaseerd op achterdocht” en “als je deze behandeling niet krijgt ga je dood”. Ze kreeg vijf elektroshocks.

Haar man vertelt wat er gebeurde: “Als gevolg van de elektroshocks… is het geheugen van mijn vrouw ernstig aangetast… Hoewel ze 42 jaar lang Engels als tweede taal heeft gesproken kan ze het nu nog nauwelijks begrijpen of spreken… Deze hele ervaring was gebaseerd op bedrog, leugens en mooipraterij… haar depressie is niet genezen en haar geheugen is erg slecht geworden… we zijn allebei woedend over wat er is gebeurd. Ik voel me alsof ze werd verkracht waar ik bij stond.”

Gezien de miljarden winst die wordt gemaakt met ECT en psychochirurgie, is er een schrikbarende hoeveelheid verkeerde informatie in omloop over deze behandelingen, het meeste is verspreid door de psychiaters zelf. Veel wetenschappers zijn kritisch over de procedure.

In 2004 stelde John Friedberg, een neuroloog die meer dan 30 jaar onderzoek deed naar de gevolgen van ECT: “Het is moeilijk onder woorden te brengen wat elektroshocks over het algemeen bij mensen aanrichten....het vernietigt de ambitie van mensen en… hun vitaliteit. Het maakt mensen passief en lusteloos....Naast het geheugenverlies zijn het, in mijn opinie, de lusteloosheid en het gebrek aan energie die ervoor zorgen dat de [psychiaters] er nog steeds mee weg komen.”

Mary Lou Zimmerman weet alles van het verliezen van haar ambitie en haar vitaliteit door het toedoen van een psychiater. In juni 2002, veroordeelde een jury de Cleveland Clinic in Ohio tot het betalen van 7,5 miljoen dollar aan deze 62-jarige dame naar aanleiding van een psychochirurgische ingreep in 1998. Mevr. Zimmerman wilde een behandeling voor het compulsief wassen van haar handen nadat ze de lovende kritieken op de website van de kliniek had gelezen. De werkelijkheid was echter een nachtmerrie. Ze onderging een operatie waarbij vier gaten in haar hoofd werden geboord en stukken van haar hersenen werden verwijderd zo groot als een knikker. Na deze gebeurtenis ondervond ze dat ze niet meer kon lopen, staan, eten of naar het toilet gaan. Haar advocaat, Robert Linton, stelde: “Ze is alles kwijt, behalve het besef hoe ze veranderd is… ze is volledig invalide en moet fulltime verzorgd worden…”

Op dit moment verdient de psychiatrische industrie alleen al in Amerika, ongeveer 4 miljard euro aan ECT per jaar. In de Verenigde Staten ondergaan 65-plussers 360% meer elektroshocks dan 64-jarigen, omdat Medicare (de Amerikaanse ziektekostenverzekering) pas ingaat op 65-jarige leeftijd. Dit bewijst dat de toepassing van ECT niet gedaan wordt vanwege medische overwegingen maar vanwege winstbejag. Hoewel psychochirurgie tegenwoordig niet zo vaak meer voorkomt, worden er jaarlijks nog zo´n 300 operaties uitgevoerd in de Verenigde Staten, waaronder de beruchte prefrontale lobotomie.

Ondanks hun beschaafde wetenschappelijke façade is ECT en psychochirurgie nog net zo onmenselijk, barbaars en wreed als het bij ontstaan ervan. Dit rapport is opgesteld om ervoor te zorgen dat dit soort behandelingen, net als afranselingen, bloedzuigers en zweepslagen, als mishandeling worden gezien en als zodanig door een rechtbank worden behandeld.

Hoogachtend,

Jan Eastgate
Presidente, Citizens Commission
on Human Rights International